Hak ile Batılın Mücadelesi… The Ekonomikser!

Bu, "Hak ile batılın mücadelesi!" Ve "Huyluhuyundan vazgeçmez" atasözünün mutlak karşılığı.Neden? Çünkü "Mikser" gibi hareket ediyor,ortalığı karıştırmaya çalışıyor, kesintisiz algı operasyonuyapıyor, bilhassa Cumhurbaşkanı TayyipErdoğan'a itibar suikasti düzenlemekten vazgeçmiyor."Türkiye" deyince akıllarına bir isim, bir de özel olarakürettikleri o karanlık kavram geliyor… "TayyipErdoğan" ve "Diktatör/lük!"
Bakınız, resmi adı "The Economist" olan Londra merkezli bu yayın organı, "The Economixer" veya "TheEkonomix" (Karıştırıcı/Karışık) tanımını fazlasıyla hak ediyor. İlk bakışta İngiltere merkezli görünse de özünde İstanbul'daki elemanlarına (!) sipariş ettikleri "no name" (isimsiz) yayınladıkları patolojik makaleler üzerinden açık çarpıtmalar, çoğu kez yanlışlar, yer yer yalanlarla ilerliyorlar. Tek taraflı değerlendirmelere ağırlık verip Türkiye, Erdoğan ve AK Parti muhaliflerini, hatta düşmanlarını referans alıyorlar. Önce bir resim çiziyorlar, sonra Türkiye aparatları ile içini doldurup bir güzel boyuyorlar. Mutlaka zaman ayarlı faaliyetler yürütüyor, iç müttefiklerini tahkim edecek özel dosyalarla onları destekliyorlar. "Medya veifade özgürlüğünü" istismar örneği sergiliyor, en küçük tepki ve karşı eleştiride ortalığı ayağa kaldırıyorlar. Sonra, "Bakın demiştik. Türkiye diktatörlüğe kayıyor.Demokrasisi geriye gidiyor" diye kendi kendini doğrulayan kehanetlere (!) imza atıyorlar.

***

The Economist'in son sayısı yine "operasyonelyayın" olarak dikkati çekti. Aslında "Bunu hep yapıyorlarve belli ki yapmaya da devam edecekler!"Türkiye ne zaman kritik bir siyasal kavşağa girse, sahneyeçıkıyorlar. Türkiye ne zaman bölgesel ve küresel gündemdeyer tutsa, rahatsız oluyorlar. Türkiye'nin yıldızının parladığıanlar ve alanlar bu organize yapının uykularını kaçırıyor.Huzursuzlukları arttıkça başlıyorlar taciz atışına! Ama ne atış!Ne kadar uydurulmuş argüman varsa dört elle sarılıyorlar.Türk hukuk sistemini, yargı mensuplarını hedef alıyor veyaKürt kökenli siyasetçileri şahsi emelleri için mezeye dönüştürmektençekinmiyorlar.
"Dı Ekonomist'in" (The Economist) 13 Şubat 2025 tarihli nüshası, beyaz sayfaları kirleten satırlarla doldurulmuştu. "Türkiye'de yeni bir baskı ortamı gidereksertleşiyor/muş!" Ne imiş? "Erdoğan, sanatçıları vegazetecileri sindirmeye çalışıyor, böylece kimseninİmamoğlu'nu desteklemeye cesaret etmemesiniumuyormuş!" "Kürt partisinden demokratik yollarlaseçilen belediye başkanları kararname ile görevdenalınıyormuş!" Peki, işin arka planı ve gerçekleri var mı o yazıda? Yok tabii...
Bakınız… Dı Ekonomist'teki sipariş yazının içeriği ile TÜSİAD Genel Kurulu'nda sarf edilen sözlerin birbiri ile örtüşmesi sürpriz değil. Birileri "Tesadüf olabilir" dese de burada odak noktası "zihniyettir!" Biri (The Economist) Londra'da konuşlu olsa da İstanbul ofisinden paket yazı istemiştir. Öbürü de (TÜSİAD) "Kendince tümtuşlara basarak, Ankara'ya vakitlice ayar vermeyesoyunmuştur!" Bu tür yapılar "ruh ikizidir!" Birbirini tamamlar, aynı amaç ve hedef doğrultusunda hareket eder. Birinin, "Yerli ve milli hassasiyeti yoktur, olmasıda beklenemez!" Diğerinin yerli ve milliden anladığı ise bizimle ortak bir paydada buluşmaz. İnce ayrıntıları ihmal etmeyenler, TÜSİAD'ın kullandığı dilin nasıl üst perdeden dikte ettiğini fark etmiştir. "Şöyle olmasa dahauygun olurdu" veya "Hükümetle görüşerek samimibeklenti, dilek ve eleştirilerimizi ortaya koyacağız" tarzı bir üslup seçilmemesi başlı başına art niyetin ifadesidir. Bir başka anlatımla, TÜSİAD cari uygulamalardan veya gidişattan rahatsız olduğunu beyan eder gibi yaparak esasen "Bu Hükümet ve Cumhurbaşkanından rahatsızızve istemiyoruz" demiştir. Buna da siyaset biliminde "Baskı grubu talebi" denmez, "Bal gibi siyasalmühendislik" denir!
Nedenlerini, yine Dı Ekonomist'in karanlık sicili üzerinden yansıtalım…
İnsan haklarının ayaklar altına alındığı pek çok yerde gıkını çıkarmayan, günümüzün soykırımını teğet geçen, Siyonizm'in kanatları altına saklanarak Türkiye'ye güya demokrasi dersi vermeye kalkışan (!) yabancıların ve içerideki işbirlikçilerinin son dönemdeki yayınlarından birkaç örneği hatırlatmak pek çok şeyi anlatmaya yetiyor da artıyor bile!
2017'deki Anayasa Referandumu öncesi: Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan'ın fotoğrafının kullanıldığı kapakta, "Türkiye diktatörlüğe sürükleniyor" manşeti atıldı. Referandum sonrası: "Ülke (Türkiye) hiçolmadığı kadar bölünmüş durumda" hükmü verildi.
2023'teki seçimler öncesi: Dergi kapağında "2023'ün en önemli seçimi" tespitiyle birlikte, "Erdoğan gitmeli", "Demokrasiyi kurtarın" ve "Oyverin!" çağrısına (!) yer verildi.
Mayıs 2023 cumhurbaşkanlığı seçiminde: The Economist'in başyazısında, Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan'ın seçimi kaybetmesinin "Tüm dünyadademokratlara umut vereceği, diktatörlerin seçimlegidebileceğini göstereceği" öne sürüldü!
Muhtelif tarihlerde: The Economist özel sayı yayınladı. "Türkiye'nin yaklaşan diktatörlüğü:Erdoğan'ın İmparatorluğu üzerine özel bir rapor" başlığı kullanıldı. Aynı şekilde, "Modern demokrasi yıkılıyor,Erdoğan demir yumrukla tahta oturuyor" mesajını içeren illüstrasyon da dergide yer buldu.
2020 yılı kapağında: The World in 2020 isimli kapakta Türkiye'ye özel bölüm açıldı. "Tayyip Erdoğangidiyor mu? Erken seçim mi olacak? Ekonomikkriz mi geliyor?" gibi agresif sorulara yer verildi.
Ekrem İmamoğlu'na jest: Dergi, yerel seçimin ardından İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu'na makale yazdırdı. İmamoğlu, The Economist'in yıllardır sinsice işlediği o imajla örtüşen makalesini şöyle bitirdi: "Sn. Erdoğan'ın popülist rejiminin çabaları ne olursa olsun, İstanbul ve Türkiye özgürlük, demokrasi ve sosyal uyumun sembolü olarak kalacaktır. Halkı önceleyen yeni bir siyasi ahlak, otoriter popülizme galip gelecektir. Demokratik çürüme ve ekonomik gerilemenin damgasını vurduğu bir neslin ardından Türkiye Cumhuriyeti ikinci yüzyılına demokrasiye olan inancını tazeleyerek giriyor!"