Niye beceremiyoruz şu işi?
Gülmeyin sakın!
Yazıya oturmadan önce bizimpazarda şöyle bir dolaştımve sonra ne yaptım biliyor musunuz?
Durdum cebimden Google'a "Armut mevsimi ne zaman?" diye sordum.
Neden?
Çünkü kilosu 200 lira yazanarmut tezgâhı tuhafıma gitti, gelmedenönce de manavda 250 lira etiketinigörmüştüm...
Anlayacağınız, bütün bildiklerimi unutuvermiştim...
Google kafamdan geçenleri doğruladı: "Sonbaharın gelişiyle tezgâhlarda armudu çok görmeye başlayacağız, ekimde çıkar, kasım ayında ucuzlar."
Yok canım, dedim içimden; mevsimindede bir meyveyi bu fiyatayiyeceksek...
Bir arkadaşıma anlattım...
"Abi 200 lira para değil ki artık" dedi; "Çeyrek kokoreç 260 lira olmuş mesela, yanına ayran da aldın mı, düşün!"
***
Zaten fiyatları falan bir anda unuttuk sanki...Çünkü dikkatimiz sağlıklı, temizgıdaya kaydı.
Üç ilde 100'den fazla vatandaşgıda zehirlenmesinden hastanelikoldu; bir aile hayatını kaybetti...
Ama hepimizde şöyle bir his var...
Basbayağı bir "hayat bilgisi" daha doğrusu...
Ne mi o?
Her gün azar azar yediklerimizden,içtiklerimizden zehirleniyoruz.
***
Ancak ihraç edilmeye kalkıldığında gerçeğin ortaya çıktığı yasaklı kimyasallarabulanmış limonlar mesela, onlara ne demeli?
Sonra...
En lüks marketlerden aldığımız ve tampaketi çöpe atarken birden farkettiğimiz son kullanma tarihi geçmişhazır yiyeceklerden ağır ağırzehirlendiğimizi biliyoruz...
Dışarıda yemeğe çıkıyoruz...
Çocukların en sevdiği tatlar mesela...
Yani sosa bulanarak bozulmuşhâlleri saklanan tavuk parçalarıylazehirleniyoruz...
Üstelik tabağına 400 veya 500 lira ödeyerek...
***
Bunları yazarken şu soru beynimde zonkluyor: Bu kadar zor mu yahuzehirsiz gıda düzeni?Niye beceremiyoruz şu işi?
Trafik yasakları için çıkarıverdiğimiz türde kanunları niye gıda konusunda çıkartamıyoruz?
Kanunlar yeterliyse...
Niye uygulamıyoruz?
***
Bak şimdi!
Tam yazıma noktayı koyacağım...
Karşımda gayet akademik bir yazı...
Meğerse armut, üretiminde en çok pestisit kullanılan meyvelerdenmiş...
***
NOT DEFTERİ
Herkes sırt sırta, fakat yıldızlar kadar birbirine uzak... Bu bir apartman meselesi değil, ruh davası!.. (NECİP FAZIL KISAKÜREK / Hikâyelerim)
