Chris Brönimann cinsiyet değiştirdiğine bin pişman: Elimde kalan tek işlev idrar yapabilmek

"Alışın her yerdeyiz" propagandası, cinsiyetsizleştirme dayatması ve cinsel özgürlük söylemleri, kişilik gelişimini henüz tamamlamamış genç bireyler üzerindeki etkilerinden dolayı dünya genelinde tartışılmaya devam ediyor. Son yıllarda giderek daha fazla gündeme gelen cinsiyet değiştirme ve cinsiyetsizleştirme uygulamaları, bireyler üzerinde bıraktığı kalıcı etkiler nedeniyle yeniden mercek altına alınıyor.

Bu tartışmaların en dikkat çekici örneklerinden biri ise İsviçreli yazar ve aktivist Chris Brönimann. Yıllar süren hormon tedavileri ve ameliyatların ardından yeniden erkek kimliğine dönme mücadelesi veren Brönimann'ın yaşadıkları, cinsiyetsizleştirme süreçlerinin bireyler üzerindeki etkilerine dair çarpıcı bir örnek olarak gösteriliyor.

İSVİÇRELİ YAZAR BRÖNİMANN'DAN ACI DOLU İTİRAFLAR

Sabah'tan Harun Sekmen'in haberine göre Prof. Dr. Zeki Bayraktar'ın Brönimann ile gerçekleştirdiği özel söyleşi ilk kez yayımlanırken, röportajda yer alan açıklamalar dikkat çekiyor. Bayraktar da cinsiyet geçiş süreçlerinin yol açabileceği geri dönüşü olmayan sonuçlara dair önemli değerlendirmelerde bulundu.

Dünyanın birçok ülkesinde çocuklara ve gençlere yönelik hormon tedavileri ile cinsiyet geçiş uygulamaları yeniden tartışılırken, süreç sonrasında pişmanlık yaşadığını açıklayan kişilerin sayısının da arttığı belirtiliyor. Bu isimlerden biri olan Chris Brönimann, yaklaşık 30 yıl boyunca "mutlu trans kadın" görüntüsü verdiğini ancak yaşadığı ağır fiziksel ve psikolojik yıkımın ardından bunun bir yanılgı olduğunu fark ettiğini söyledi.

"30 YIL BOYUNCA MUTLU TRANS KADIN GÖRÜNTÜSÜ VERDİM"

Prof. Dr. Bayraktar'ın Brönimann ile yaptığı kapsamlı söyleşide ortaya çıkan ifadeler, cinsiyet değiştirme operasyonlarıyla ilgili tartışmaları yeniden gündeme taşıdı. Brönimann'ın en dikkat çekici açıklamalarından biri ise yıllarca kamuoyu önünde sürdürdüğü hayatın gerçeği yansıtmadığı yönündeki sözleri oldu.

Brönimann, "30 yıl boyunca mutlu trans kadın rolünü oynadım ama sonunda pişmanlığımı itiraf ettim. Geriye dönüşü olmayan bu ameliyatlardan bir genci bile kurtarabilirsem acılarım biraz olsun hafifler. Çocukluk mantığıma göre kadın olmak mutlak güvenli bir sığınakla özdeşleşmişti. Kızsan sevilirsin, erkeksen dövülürsün. Bu, daha sonraki trans kimlik gelişimimin bilinçdışı olarak atılan ilk tohumuydu" diyerek yaşadığı sürecin dışarıdan göründüğünden çok farklı olduğunu anlattı.

"CİNSİYETİMİ DEĞİŞTİRİRSEM SEVİLİRİM DİYE DÜŞÜNDÜM"

Travmatize olmuş zihnimde kesin bir karar oluştu: Eğer cinsiyetimi değiştirirsem, kadın olursam başka biri olurum. O zaman güzel olurum, sevilirim ve o çocuğun acısından sonunda kurtulurum. Çocukluğumda organik bir cinsiyet disforisi yoktu. Katlanılamaz yaşam gerçekliğinden kaçmak isteyen, geçişi bu acıdan kurtulmanın nihai yolu olarak gören derin travmatize bir ruh vardı.

"PSİKİYATRİ RAPORUNU KARABORSADAN SATIN ALDIM"

Ameliyat masasında tamamen farklı bir biyolojik kadın olarak uyanacağıma inanıyordum. Fakat anesteziden uyandığım anda ilk düşüncem sert bir gerçeklik şoku oldu: Ben halen benim.

O ilk bilinç anında kendi ruhum bana çıplak gerçeği gösterdi: Cinsiyetim değişmemişti; sadece anatomik olarak değiştirilmişti. Yaklaşık iki yıl içinde 16 ameliyatlık yıkıcı bir cerrahi maraton başladı. Her ameliyat yeni bir umutla başladı ve daha derin bir hayal kırıklığıyla bitti.

"BEN CERRAHIM, GERİ KALANI BENİ İLGİLENDİRMEZ"

Bir keresinde cerrahıma duygusal durumumu anlattığımda bana şöyle dedi: 'Psikolojik taraf benim alanım değil. Ben cerrahım; sadece teknik ve operasyonel kısmıyla ilgilenirim. Geri kalanı beni ilgilendirmez.'

15'inci operasyon sırasında açık onayım olmaksızın müdahale edildi ve bunun sonucunda rektal perforasyon gelişti, kalın bağırsağım delindi.

"BUGÜN ELİMDE KALAN TEK İŞLEV İDRAR YAPABİLMEK"

Bedenimi, zihnimi ve ruhumu yıllar boyunca tahrip eden bu süreç, 2006 yılında beni tam anlamıyla dibe vurma noktasına getirdi ve bir intihar girişiminde bulunmama yol açtı. 30 yıl boyunca bir maske takmış olduğumu kabul etmek, kamuya açık şekilde 'yanılmışım' demek inanılmaz bir cesaret gerektiriyordu.

RUHUM HAYKIRDI: "BU BİYOLOJİK YALANI BIRAK"

"2024'teki çok şiddetli bir panik atak sırasında ruhum bedenim aracılığıyla haykırdı: 'Buraya kadar! Bu biyolojik yalanı bırak, hatanı kabul et ve geri dön.'

Sahne arkasında hayatım cerrahi maratonlarla fiziksel olarak parçalanmış durumdaydı; buna rağmen kamuoyu önünde parlak bir trans ikon rolünü sürdürüyordum. Spot ışıkları ve medya alkışı, yıkıcı gerçeklik duygusunu bastıran bir uyuşturucu işlevi görüyordu.

İnsan, hayatındaki yanılsamanın tamamen çöktüğü gerçeğiyle yüzleşmek yerine fiziksel bir cehenneme katlanmayı tercih ediyor. Fakat sonunda gerçeklik er ya da geç insanı yakalıyor.

Sistem insanları korumuyor; katı bir ideolojiyi koruyor. Ve bu, var olan en yıkıcı transfobi biçimidir.

CHRİS BRÖNİMANN KİMDİR?

1969 yılında Almanya'da doğan Chris Brönimann, 5 yaşından itibaren İsviçre'nin Zürih kentinde yaşamaya başladı.

1995-2021 yılları arasında İsviçre'nin en tanınan trans aktivistlerinden biri olarak öne çıkan Brönimann, 29 yaşında cinsiyet değiştirme operasyonu geçirdi. Christian olan adını Nadia olarak değiştiren Brönimann, yaklaşık 30 yıl boyunca bu kimlikle yaşadı.

İsviçre devlet televizyonu SRF'de yayımlanan "Sex-Change – Wie Christian zu Nadia wurde?" adlı belgeselde ameliyat süreci ve sonrasındaki yaşamı yıllar boyunca takip edildi.

Güçlü hitabet yeteneği sayesinde yüzlerce televizyon programına katılan, çok sayıda röportaj veren ve etkinliklerde yer alan Brönimann, uzun yıllar LGBT hareketinin sembol isimlerinden biri olarak gösterildi.

2024 yılında detransizyon sürecinde olduğunu açıklayan Brönimann, bugün yaşamına Chris adıyla devam ediyor. Sosyal, tıbbi, cerrahi ve yasal geçiş süreçlerinin tamamını deneyimleyen Brönimann, yaşadığı fiziksel ve psikolojik sorunları kamuoyuyla paylaşarak farkındalık çalışmaları yürütüyor.

Kaybettiklerini geri almanın imkansızlığını göstermek amacıyla doğum ismindeki "-tian" bölümünü artık kullanmadığını belirten Brönimann, yaşadığı pişmanlığı şu sözlerle özetliyor:

Brönimann, aldığı ölüm tehditlerine rağmen görüşlerini kamuoyuyla paylaşmayı sürdürüyor.