Ey Amerika! Hani komünizmle savaşıyordunuz?

6 Ağustos 1945 Pazartesi...

Saat sabah 08'i çeyrek geçiyor...

Gezegenin kaderi ve gelecek yüzyılın çerçevesi işte tam o gün o bomba o ülkeye ve o kente düştüğü an çizildi...

Ancak Hiroşima'ya düşen o alev topu, sadece insanoğlunu o şeytani atom bombası gerçeğiyle tanıştırmadı...

O gün Amerika dünyanın da hakimi oldu...

Ve yine o gün dünya tam ortadan ikiye iki kutba bölündü...

Artık bir yanda kendine liberal yani özgürlükçü diyen Amerika vardı...

Bir yanda da Amerika'nın düşman gördükleri.

Ve düşman demek savaş demekti...

İkinci dünya savaşının bitiş düdüğünü çalan o korkunç saldırının üzerinden çok geçmeden tam da bombanın düştüğü o yerde yani Asya'nın uzak ve geniş topraklarında yeni bir savaş daha başladı...

Daha dün Avrupa'nın göbeğinde Hitler'le Mussolini ile savaşan Amerika artık yeni düşmanını bulmuştu...

Düşmanın adı komünistti ve komünistler Japonya'nın yanı başında Kore'de ortaya çıkmışlardı.

1950'nin henüz başıydı...

Savaş henüz bitmişti...

Daha yaralar bile tam olarak sarılamamıştı.

Ama nedense Koreli komünistler bir anda harekete geçmiş ve ülkeyi kuzeyden güneye ele geçirmeye karar vermişti...

Amerika ayaklandı...

Halka "komünistler bizi öldürmeye geliyor" yalanı söylendi...

Çünkü korku gerekiyordu...

Ama bunun için korkuyu hissetmek de şarttı...

Yeni komünistler Amerika'nın yanı başında çıktı ortaya...

Che Guevara ve Fidel Castro...

Silahlılardı...

Ve çok yakındalardı...

Havana - Amerika'nın Miami sahiline sadece 300 kilometre mesafedeydi...

Yani Amerikalıların korkması için yeterli neden vardı...

Korku büyüdü...

Daha çok vergi istendi...

Kimse buna ses çıkarmadı.

Ve sözüm ona "komünizmle mücadele" başladı...

Küba ve Kore savaşları tam 10 yıl devam etti...

Tam 10 yıl yüzbinlerce Koreli ya da Kübalı öldü.

Ve sonra...

1960'ların hemen başı...

Amerika deyim tam da yerinde yolunu bulmuştu...

Daha çok silah üretiyor,

Bunun için Amerikan halkından daha çok vergi topluyor ve tüm bunları "komünizmle mücadele ediyorum" diyerek dünyaya anlatıyordu...

O yıl yine Güney Asya'da yeni bir cephe daha açıldı...

Vietnam cephesi...

Senaryo aynıydı...

Bir yanda komünistler vardı diğer yanda kahraman Amerikan askeri...

Yani Rambo...

John Rambo...

İçinden çıkılmaz bir kısır döngüydü bu...

Amerikan halkı komünistlerden daha çok korkuyor...

Korktukça daha çok vergi ödüyordu...

Ve bu sadece silah tüccarlarını zengin ediyor ama daha da önemlisi Amerika'yı dünyanın hâkim - zalim gücü haline getiriyordu.

Vietnam Savaşı da 10 yıl sürdü, ama bitmedi...

Bitemedi...

O savaşta Vietnam'ın sık - yağmur ormanları binlerce Amerikan askerine mezar oldu...

Bir anlamda sıcak savaş artık daha fazla sürdürülemezdi...

Amerika işte bunu fark etti.

Ve yeni bir strateji daha geliştirdi...

Sıcak değil, soğuk savaş dönemi başladı...

Amaç yine aynıydı...

Amerikan halkı "bir gün gelip bizi de öldürecekler" diye korkutulup komünizmle mücadeleye çağrıldı bir kez daha...

Hedef bu kez Sovyet Rusya'ydı...

Ve bu yeni - yepyeni bir savaştı.

Üstelik bu yeni savaş, sadece cephede yapılmıyordu...

Dünya basket maçlarının da hatta uzay yolculuklarının da o büyük savaşın birer cephesi olduğunu o yıllarda yani 1980 - 90 arasındaki 10 yıllık dönemde öğrendi...

Sonra Sovyetler yıkıldı yine yüzbinler öldü...

Ve bugün geldi!

21'nci yüzyılın şafağında dünya artık çok ama çok farklı bir savaşı yaşıyor...

Amerika yine merkezde...

Yine özne...

Ama bu kez düşman başka...

Düşman

Masum siviller

Ve mazlum Müslümanlar...

Ancak; 1950'lerden 2010'lara kadar yani o upuzun 60 yılda her defasında - ısrarla "komünizmle mücadele ediyorum" diyen ve dedikçe halkını vergi yüküne boğan, açlık sınırına getiren Amerika bugün komünizmle savaşmıyor...

Bugün Amerika komünizm ile birlikte aynı yerde saf tutuyor...

Dünya üzerindeki tek komünist terör örgütünü Amerika besliyor...

Bu görüntüler neredeyse her gün geliyor Suriye'den ve Irak'tan...

O silahlar dünya üzerinde kalmış tek komünist örgüte yani PKK'ya veriliyor...

Suriye bir barut fıçısı bugün...

Ve Amerika terörizme destek çıkıyor...

O barut fıçısına ateşle yaklaşıyor...