Kalp Yarası’nın yıldızı Şenay Gürler film gibi hayatını anlattı: Kızımı kaçırdı okul okul izini sürdüm
Atv'nin sevilen dizisi Kalp Yarası'nda canlandırdığı Azade karakteriyle izleyici karşısına çıkan Şenay Gürler, kariyerinin ilk başında yaşadığı zorlukları anlatıp özel hayatına dair samimi açıklamalar yaptı. 20'li yaşlarında hayat mücadelesine başladığını söyleyen Gürler, film gibi geçen hayatını anlattı. Henüz lisedeyken anne ve babasının hastalandığını ve ikisini birden kaybettiğini söyleyen oyuncu, "Eski eşim kızımı benden aldı. Okul okul gezip kızımın izini sürdüm" dedi.
Atv dizisi Kalp Yarası'nda 'Azade Sancakzade'yi canlandıran Şenay Gürler, Hakan Bilgin'in Mekânın Sahibine Geldik adlı sosyal medya kanalında hayatıyla ilgili samimi açıklamalar yaptı...
"KENDİME BAKABİLMEK ADINA DA EVLENDİM"
Şenay Gürler, yaşadığı zor günleri anlattı. Şenay Gürler, "Lisede babam hastalandı gözleri görmedi. Annem kanser oldu. Küçük yaşta iş hayatına atıldım. Eve bakmam gerekiyordu. Memurluk yaptım. Kendime bakabilmek adına da evlendim. Çocuk sahibi oldum. Ama kızım 1 yaşındayken boşandım" dedi.
"OKUL OKUL GEZEREK KIZIMIN İZİNİ SÜRDÜM"
Gürler, sözlerine şöyle devam etti: "Ayakta kalmamın en büyük sebebi kızımdır. Boşandığım kişi, bakacak durumum yok diye 6 yaşındayken kızımı benden aldı. Avukat tutacak param yoktu. Bir yıl kızımı bana göstermedi. Ben filmlerdeki gibi okul okul gezerek kızımın izini sürdüm. Gittiğim her okula 'Böyle bir öğrenciniz var mı?' diye soruyordum. En sonunda onu buldum."
- Hayat mücadelem 20'lerimde başladı. Lisede babam hastalandı, gözleri görmemeye başladı. Annem kanser oldu. Küçük yaşta iş dünyasına atıldım. Avukatın yanında çalıştım, memurluk yaptım. Kendime bakabilmem için evlilik girdi hayatıma ama kızım 1 yaşındayken boşandık. Arada annemi, babamı kaybettim. Sekreterlik yapmaya başladım.
"BİR YANDAN TİYATRO YAPTIM"
- Erkek kardeşimi güzel sanatlara kaydettirmeye götürdüm, ben de kaydoldum. Sınavı kazanacağımı düşünmüyordum. Ne de olsa çocuklu bir ev kadınıydım ama 9 Eylül Güzel Sanatlar'ı kazandım. Bir yandan da tiyatro yapıyordum. Koşullar zordu. Ama yalnızlığıma, ağlamalarıma, kafamı duvarlara vurmalarıma rağmen hayatımın en değerli dönemleriymiş.
