Okul Sırası Olmalıydı Bekledikleri; Ölüm Değil!
Artık sözün işlemediği bir noktadayız.
Savaşları durdurmak, krizlere çözüm sunmak için kurulan aşta BM olmak üzere tüm uluslararası kurum kuruluşlar iflas bayrağını çekti.
İnsanlar soykırıma uğruyor.
Bir şehir işgal ediliyor,
Bir ülke yok ediliyor.
Tüm bunlara rağmen emrolunduğu gibi Ümitsizliğe düşmüyor Gazze'nin insanları.
Bir Selahaddin bekliyor Filistin'in çocukları.
Bir çocuğun hayatı oyundan, arkadaştan, okuldan ibaret.
Ama onu da çok gördüler.
Bir park hayal etmek mümkün değil Gazze'de.
Saklambacı ancak bombalardan kaçarken oynayabiliyorlar.
Zaten saklanmasalar da her gün birkaçı kayboluyor bombalar altında.
Okulda da buluşamıyorlar.
Çünkü toprağını çalanlar, ailesini arkadaşını ondan alanlar geleceklerini de çaldılar.
Onlar un, su, yemek kuyruğunda can verirken,
Geleceklerini inşa edecekleri yuvaları da, hayalleri de bombaların altında yitip gidiyor.
Çok acı değil mi?
Dünyanın her yerinde yaşıtları yeni eğitim-öğretim yılına hazırlanıyor.
Şundan birkaç gün sonra hepsi sıralarına oturacak, öğretmenler ders başı yapacak.
Ama Gazze'de o sıralar boş kalacak.
Çünkü orada artık ne sınıf kaldı ne de o sınıfları dolduracak çocuklar…
****
70 bine yaklaştı tespit edilebilen şehit sayısı Gazze'de.
20 bine yakını öğrenciydi.
Bin 500'e yakını ise üniversite öğrencisi.
30 -40 bini de yaralı.
Gerçi öğrenci olsa öğretmenleri de yok.
1000'den fazla öğretmen ve akademisyen şehit oldu.
5 bine yakını da yaralı.
****
Canını kurtaranlar, evlerini kaybedenler okullara sığınmıştı.
Oraları da vurdular.
150'den fazla devlet okulu tamamen yıkıldı, 118 okul ağır hasar gördü.
Gazze'de 60'tan fazla üniversite binası yerle bir edildi.
İşin acı tarafı dokunulmaz denilen, mavi logosu hayatta tutar diye bilinen BM'ye bağlı 93 okul yerle bir edildi içinde yüzlerce masum bebek varken.
Evet belki hayatta olsalardı çadırda bile öğrenmeye öğretmeye razı olurlardı.
Ama bunu dünyanın kendilerine çok görebileceğini tahmin etmediler.
****
Özetle…
Bu yıl da açılacak bir defter,
Çalacak bir zil olmayacak Gazze'de.
Sınıflar sessiz, sokaklar neşesiz..
Ama şimdilik.
Gazzeli o masum çocukların beklediği Selahaddin bir gün gelecek.
Belki sevdiklerini geri getiremeyecek ama umutlar o topraklarda yeniden filizlenecek 
Ey oğullarım! Gidin de Yûsuf'u ve kardeşini iyice araştırın, Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin. Çünkü inkâr edenlerden başkası Allah'ın rahmetinden ümit kesmez!" Yusuf/87
