Sarıgül ve İmamoğlu’nun 7 ana günahı
Giriş Tarihi:
Mustafa Sarıgül, gençlik örgütlerinden başlayarak 1970'lerden itibaren CHP kapılarını adeta tokmakladı.
İmamoğlu'nun hiçbir zaman belirli bir kapı takıntısı olmadı. ANAP'la başladı, AK Parti'den içeri sokulmadı, en sonunda CHP'ye kapağı attı.
Sarıgül tırnaklarıyla kapıları tırmaladı. Yeri geldi sosyal medyada Togg, Erzincan tulumu ve mutfak tüpü tokatladı.
İmamoğlu'na kapılar kendiliğinden açıldı.
Biri "Ben geliyorum" dedi, kimse dönüp bakmadı. Diğeri "Her şey çok güzel olacak" dedi, bilumum muhalif güruh vokal yaptı.
Ne Sarıgül geldi ne de her şey güzel oldu.
Biri içeride, diğeri dışarıda ama dışarıda olan içeridekinden beter hâlde şimdi. Mustafa Sarıgül vaktiyle Kemal Kılıçdaroğlu'yla buluşunca, bunların akillerinden Prof. Koray Çalışkan, "Mustafa ile Kemal birleşip Mustafa Kemal oldu, geliyoruz..." diye havalara uçtu.
İmamoğlu da isteseydi Kemal Okuyan'la yan yana gelir, adını da Mustafa olarak değiştirip Ekrem sorununu çözebilirdi.
Fakat bunlara gerek kalmadı; zira şebelek güruh onu çoktan "İkinci Atatürk" ilan etmişti.
O değil de, zavallı Kılıçdaroğlu'nun yolu eski AKP'liler dahil birçok siyasiyle kesişti ama hiçbiri belediye başkanı yaptığı İmamoğlu gibi partisini gündüz gözüyle çalmaya kalkışmadı.
Kadıncağızın yıllar yılı feryat figanla anlattığına baksanıza, belediye çalışanı eşini intihara İmamoğlu sürüklemiş.
Gerçi Sarıgül'ün adının da kayınpederi Abdurrahman Köksaloğlu'nun cinayetine karıştırılması az trajedi değildi. Neymiş efendim Karun kadar zengin kayınpederinin serveti ona kalmışmış da böylece önlenemez yükselişi başlamış.
Ona bakarsanız, İmamoğlu'nun da amcasının "intiharı" mal varlığına çökme mizanseninden ibaretmiş.
Dedikodunun sonu yok, günahı vebali boyunlarına.
Onun sorunu kara parayla. Oğlu Emir de zaten kara para operasyonunda kelepçelendi.
Sizin anlayacağınız duvarlara "Çare Sarıgül" diye yazdıran adam şimdilerde kendisine çare arıyor.
Biri ucuz macera romanının harcanmış figüranı, diğeri dijital çağın tutuklu fenomeni.
Ortak özellikleri ikisi de aynı partili, ikisi de zilzurna muhalif.
Lakin onca yolsuzluk itirafına rağmen birine matine-suare sahip çıkarlarken, diğerine çakmayana kız vermiyorlar.
İmamoğlu'nun hiçbir zaman belirli bir kapı takıntısı olmadı. ANAP'la başladı, AK Parti'den içeri sokulmadı, en sonunda CHP'ye kapağı attı.
Sarıgül tırnaklarıyla kapıları tırmaladı. Yeri geldi sosyal medyada Togg, Erzincan tulumu ve mutfak tüpü tokatladı.
İmamoğlu'na kapılar kendiliğinden açıldı.
Biri "Ben geliyorum" dedi, kimse dönüp bakmadı. Diğeri "Her şey çok güzel olacak" dedi, bilumum muhalif güruh vokal yaptı.
Ne Sarıgül geldi ne de her şey güzel oldu.
Biri içeride, diğeri dışarıda ama dışarıda olan içeridekinden beter hâlde şimdi.
***
İmamoğlu da isteseydi Kemal Okuyan'la yan yana gelir, adını da Mustafa olarak değiştirip Ekrem sorununu çözebilirdi.
Fakat bunlara gerek kalmadı; zira şebelek güruh onu çoktan "İkinci Atatürk" ilan etmişti.
O değil de, zavallı Kılıçdaroğlu'nun yolu eski AKP'liler dahil birçok siyasiyle kesişti ama hiçbiri belediye başkanı yaptığı İmamoğlu gibi partisini gündüz gözüyle çalmaya kalkışmadı.
***
Şişli'de on beş yıl başkanlık yapan Sarıgül, Beylikdüzü'nde sadece bir dönem başkanlık yapan İmamoğlu kadar arkasında trajedi bırakmadı.Kadıncağızın yıllar yılı feryat figanla anlattığına baksanıza, belediye çalışanı eşini intihara İmamoğlu sürüklemiş.
Gerçi Sarıgül'ün adının da kayınpederi Abdurrahman Köksaloğlu'nun cinayetine karıştırılması az trajedi değildi. Neymiş efendim Karun kadar zengin kayınpederinin serveti ona kalmışmış da böylece önlenemez yükselişi başlamış.
Ona bakarsanız, İmamoğlu'nun da amcasının "intiharı" mal varlığına çökme mizanseninden ibaretmiş.
Dedikodunun sonu yok, günahı vebali boyunlarına.
***
Kesin olan şu ki Sarıgül'ün eğitim sicilinde şaibe olmadığı için erkenden cumhurbaşkanı adayı ilan edilmek gibi bir "sorunu" da olmadı.Onun sorunu kara parayla. Oğlu Emir de zaten kara para operasyonunda kelepçelendi.
Sizin anlayacağınız duvarlara "Çare Sarıgül" diye yazdıran adam şimdilerde kendisine çare arıyor.
Biri ucuz macera romanının harcanmış figüranı, diğeri dijital çağın tutuklu fenomeni.
Ortak özellikleri ikisi de aynı partili, ikisi de zilzurna muhalif.
Lakin onca yolsuzluk itirafına rağmen birine matine-suare sahip çıkarlarken, diğerine çakmayana kız vermiyorlar.
