Amedspor’u tebrik etmek caiz mi?

Ayrışmaların müptelası olduğumuzdan mıdır nedir, yurdum insanı bu sefer de futbol üzerinden kutuplaştı.
Üstelik bu kutuplaşma, futbol müsabakalarında tartışılan pozisyonlar dolayımında değil, Süper Lig'e yükselen Amedspor'u tebrik edenler ve etmeyenler üzerinden şekillendi.
Hani futbol kardeşlikti, hani birleştirici bir güçtü?
Görünen o ki, söz konusu etnisite asabiyeti olunca "kardeşlik" şappadak taca atılıyor.
Gerçi Galatasaray, Fenerbahçe ve Beşiktaş futbol kulüpleri Amedspor'u tebrik etmekte birleşti.
Lakin "Dördüncü Büyük" Trabzonspor'un sessiz kalması, sosyal medyada İstanbul takımlarının taraftarları arasındaki (tebrik mesajları nedeniyle oluşan) tepkileri daha da depreştirdi.
"Artık takımımı bırakıyorum" diyenler gırla giderken, Trabzonspor'un bu mesafeli tavrını övüp "Bundan sonra Trabzonspor'u takip edeceğim" diyenler tebarüz etti.

***

Soru şudur: Üç büyükler bu "centilmenliği" gösterirken Trabzonspor neden aksi yönde hareket etti?
Trabzonspor "nobran" mı yoksa diğerleri o kadar milliyetçi değil mi? (Şayet mesele "Karadeniz damarı" ise, Rizespor'un tebrik mesajı yayınlamasını nereye koyacağız?)
Her şeyden evvel şunu söyleyelim: Futbola siyaseti, etnisite veya mezhep asabiyetini karıştırmak bu oyunun doğasına ihanettir.
Süper Lig'deki her takımın kadrosunun yüzde 90'ı yabancı oyunculardan oluşurken, hangi saf milliyetçilikten bahsediliyor?
Amedspor da en az Trabzonspor kadar Türkiye Futbol Federasyonu'na ve futbol kurallarına bağlı olmak zorundadır, ötesi lafügüzaftır.

***

Uzun lafın kısası, Amedspor'u tebrik etmek de etmemek de caizdir. Sonuçta bu bir nezaket meselesidir; isteyen eder, istemeyen etmez.
Mahalle baskısıyla "centilmenlik" olmaz.
Mesela, Beşiktaş Bursaspor'un şampiyonluğunu tebrik etti mi? Aralarındaki tarihsel zıtlaşma tebrike engeldir der geçeriz, kimsecikler de mesele yapmaz.
Eskişehirspor'un yeniden lige çıkması durumunda da zannetmem ki Trabzonspor tebrik mesajı yayımlasın.
Aynı şekilde Amedspor da Süper Lig'e yükselen Erzurumspor'u tebriğe icbar edilemez.
Zaten sırf etnisite "hoşgörüsüyle" tebrik etmek ile "etnisite asabiyeti" yüzünden tebrik etmemek arasında, bakış açısı bakımından temelde fark yoktur.
"Kör kör parmağım gözüne" şekildeki "pozitif ayrımcılığın" da futbol dışı asabiyetleri uyandırmaktan öte anlamı olmaz.
Mahut asabiyetleri tribünlere taşırsak, her maç yeni bir kriz doğurur ve toplumsal yarılmaların onarılmaz şekilde yaygınlaşmasına neden olur.
Aman dikkat!