OKAN MÜDERRİSOĞLU

Emeklilere "bayram ikramiyesi" ödemesini 2018 yılında Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan başlattı. Amaç, yılların emeğine mütevazı bir teşekkür, toplumun en kırılgan kesimlerinin desteklenmesi, dede ve ninelerin torunlarına "bayram harçlığı" verebilmesi, kısacası bayramın, bayram tadında yaşanması idi.
7 yıl sonra bakıldığında... İlk uygulamada 1.000 (x 2= 2.000 TL) lira olan bayram ikramiyesi bu yıl 4 bin liraya yükseldi. İki bayram için toplam 8 bin lira ödenecek. Buraya kadar güzel.
Ancak, bazı hususları daha detaylı düşünmenin zamanı da geldi. Zira...
EYT ile ülkedeki emekli sayısı hızla arttı. EYT'lilerin yaş ortalaması 48'de kaldı. Yani genç emekliler sisteme ilâve yük bindirdi.
Emeklilerin bilhassa EYT'lilerin önemli bölümü, çalışma hayatında kalmayı sürdürdü. "Çalışan emekli" diye bir statü yaygınlaştı.
Ve en önemlisi 14.460 lira aylık alan emekli ile 50 bin lirayı aşan emekli aylığı alanlar (ki içlerinde Türkiye'nin sayılı zenginleri bile var) arasında tercihte bulunmak zorunlu hale geldi.
SGK'nın, emekli aylıkları dilimlerini ve her bir dilime isabet eden emekli sayısını ayrıntısıyla ortaya çıkarmasında fayda var. Böylece en üst sınırdan emekli aylığı alanlara bayram ikramiyesi ödenmesindense, alt gelir gruplarına tatmin edici seviyede ödeme yapılması mümkün olur. Örneğin asgari ücretin üstünde emekli aylığı alanlara ödeme yapılmayabilir veya ödeme tutarı kademelendirilerek alt gelir gruplarına fazla, üst gelir gruplarına görece daha az ödeme yapılarak bir tür denge kurulabilir.
Nihayetinde bayram ikramiyesi kazanılmış bir hak değil. Devletin sosyal ödemesi. Yani, kendi içinde düzenlemeye gidilmesi her zaman olası!

***

DEM'Lİ TURLAR VE MANEVRALAR!
DEM Parti'nin 27 Şubat'taki İmralı çağrısı sonrası ikinci tur siyasi parti görüşmelerine çıkması dikkatle izlenmeye ve analiz etmeye değer bir konu.
1- İmralı ile seri görüşmeler gerçekleştirdikten sonra, terör örgütünün feshedilmesini ve silahtan arındırılmasını içeren çağrıyı dillendiren DEM heyetinin, üstlendiği bu sorumluluğu sürdürmesi açık bir gereklilik. Ama aynı zamanda hassas sürecin bundan sonra başladığını idrak etmeleri bakımından da faydalı.
2- DEM'in, hakiki manada siyaset yapmak isteyip istemediğinin ve bir Türkiye partisi vasfı kazanmaya hazır olup olmadığının görülmesi bakımından da güncel temaslar önemli ipuçları sağlamakta.
3- Kandil, ilk günden "ateşkes ilânı" gibi alâkasız bir beyanda bulunup kafa karıştırırken DEM Partili isimlerin de "YPG, SDG bizim sorumluluğumuzda değil" türünden manevralara girişmesi ibretlik bir tabloya işaret etmekte. Tam da bu vb. nedenlerle, "Ümitli ama müteyakkız olmalıyız" sözü anlamını korumakta!

***

EKREM BEY'İN RİSKİ FIRSATA ÇEVİRME ŞANSI!
İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu'nun tek aday/tek adam olarak girdiği CHP'nin cumhurbaşkanı adayını belirleme süreci, kayda değer siyasi sinyallere sahne olmakta. Ekrem Bey'in, İzmir-Kayseri-Adana-Antalya'da düzenlediği salon toplantılarındaki mesajları, hâlihazırdaki hukuki gelişmelere endeksli şahsi öfkesinin dışavurumuna yol açtı. İmamoğlu, bir cumhurbaşkanı aday adayından ziyade psikolojisindeki fay hatlarını en keskin biçimde yansıttı. Bu yüzden ülkeye dair tasavvuru ile kişisel bagajı arasında sıkışıp kaldı. Üslubu CHP eski Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'nun 15 yıl önceki söylemini de çağrıştırdı. Kılıçdaroğlu, "Recep Bey, Recep Bey" diyerek imalı biçimde o malûm film karakterine de gönderme yaparak, kendisini büyütmeye çalışıyordu. Başarılı olamadı! Ekrem Bey ise "İlgili şahıs" demek suretiyle CHP zihniyetini tekerrür ettirmekten geri durmadı. Oysa önünde tarihi bir fırsat var. Onun için ne kadar can sıkıcı görünse de tüm dava dosyalarında masumiyetini ispat ederek ve bir beyaz sayfa açarak Külliye yolculuğuna çıkabilir. Aksi takdirde sırtındaki kamburla mağduriyet algısına yapacağı yatırım ne kadar tutar, ne süreyle kamuoyunu ikna eder, orası belli değil!