Küba efsanesinin sonu
Maduro'nun ABD özel kuvvetleri tarafından kaçırılıp New York'a götürülmesi en çok Küba'yı sarstı.
Caracas ile Washington arasından su sızmıyor ama Havana'nın atardamarı kesildi. Sovyetler'in çöküşünden sonraki "Özel Dönem"i hatırlatan bir tablo yeniden sahnede.
Zira operasyonun hemen ardından Küba'nın, doktor ve öğretmen ihracı karşılığında Venezuela'dan aldığı günlük 50-100 bin varil petrol kesildi. Ada bir anda enerji ve insani krizin içine düştü.
Elektrik kesintileri günde 12 saati aşıyor. Hastaneler zorlanıyor. Fabrikalar yavaşlıyor. Okullar aksıyor. Ulaşım tıkanıyor. Benzin karaborsada. Gıda dağıtımı kırılgan; birçok aile tek öğünle ayakta. İlaç rafları boşalıyor. Çöpler toplanamıyor. Sokaklar karanlık. Sokaklar sessiz.
Hükümet "Sıfır Seçenek" planını devreye aldı. Kamu binaları kapanıyor, mesai kısalıyor, uzaktan çalışma yayılıyor. Turizm dibe vurmuş durumda. Döviz girişi neredeyse yok.
Bu görüntü 1990'ları hatırlatıyor. Sovyetler Birliği çöktüğünde Moskova'dan gelen destek kesilmiş, Küba açlık ve karanlığa gömülmüştü.
Fakat bugünkü yük daha ağır. O dönemde altyapı ayaktaydı. Şimdi ekonomi hiperenflasyonun, pandeminin ve yılların yıpranmışlığının altında. O gün Venezuela gibi devreye girecek bir kapı vardı. Bugün dünya kendi yangınında.
ABD baskısının sertleşmesinde şüphesiz Rubio faktörü de etkili. Kendini "sürgünlerin oğlu" diye tanımlayan ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio, Küba kökenli. Havana'ya yönelik nefretini saklamıyor. Trump'ın yanı sıra Karayipli liderleri Küba karşıtı bir hat örmeye ikna etmek için yırtınıyor.
Çin ve Rusya devreye giremez mi?
Teoride mümkün. Sahada sınırlı. Putin, "Küba'yı boğdurmayız" diyor. Ama destek yavaş ve sembolik. Rus tankerleri baskı altında; geçen gün Küba'ya yönelen bir tanker rotasını çevirdi. Çin ise gıda ve sınırlı mali destek sağlıyor. Petrol akışı yok denecek kadar az. ABD'yle gerilim büyürken kimse büyük bir kumar oynamak istemiyor.
ABD savaş aygıtının arka bahçesinde 67 yıldır timsah gibi uzanan; Amerika kıtasının ötesindeki mazlum halklara da umut olmuş adanın geleceği şimdi sis içinde. Üstelik ülkeyi efsaneye dönüştüren Castro gibi bir liderleri de yok.
Allah yardımcıları olsun.
