Yürekten gelen bir galibiyet!

Osimhen, Lemina, Sane gibi yıldızların kulübede oturduğu ilk yarıda G.Saray, Kasımpaşa'ya karşı ciddi bir üstünlük kurdu. Özellikle Deniz ve Leao girdikleri pozisyonda kalecinin üzerine şut atmak yerine üst ağlara doğru vursalar G.Saray ilk 20 dakikada 2-0 öne geçerdi. Olması gerekenler kaçtı, 45'te Batrakov'ün mühendis biçimi ortasını Abdülkerim gol yaptı. Bazen aşırı güven, kişiye ve takıma zarar verir. 63. dakikada Torreira, topu uzaklaştırmayı düşünmeyip aşırtma ile önüne almak isteyince rakibe faul yaptı ve kırmızı gördü. Okan hocanın anında Batrakov ve Leao'yu çıkartıp Lemina-Eren'i oyuna alması takıma "Beyler 10 kişi kaldık, iyi savunma yapalım ve skoru koruyalım" anlayışındaydı. Ama evdeki hesap tutmadı! Korkunun ecele faydası yoktur! Okan hocanın bu gereksiz hamlesi Kasımpaşa'nın golü bulmasına sebep oldu. Yine yaptığı hatayı düzelten Okan hoca oldu. Osimhen ile Sane'yi alıp bu kez hücum emri verdi. Okan hocama bir sorum var! Madem Osimhen oynayabilecek durumdaydı, keşke kafadan görev alsaydı. İddia ediyorum ilk yarıda Osimhen golcülük görevini yapsaydı yakalanan pozisyonların çoğunu gol yapardı. Verilen her görevi yapmak gibi bir özelliği olan Barış Alper, eleştirilse bile yürekten oynamayı bırakmıyor! Hırsından geri adım atmıyor. Son dakikalarda attığı kritik golle G.Saray'a sadece maçı kazandırmadı, rakibin yenilmezlik ünvanını da sildi. Lemina'nın golüyle perçinlenen geri dönüş, G.Saraylı oyunculara öz güven kazandırdığı gibi Barcelona maçı öncesi de takıma moral verdi.