Paylaşmanın hakikati bir parça et mi bir gönül köprüsü mü?
Kurban Bayramı sadece etin bölüşüldüğü bir zaman dilimi değil; sevginin, neşenin ve insani nezaketin de birbirine ikram edildiği bir şükür mevsimi bizim için.
Ancak günümüzde "paylaşmak" kavramının içi zaman zaman göstermelik veya özensiz uygulamalarla boşaltılıyor.
Özellikle kurban paylarında ihtiyaç sahiplerine gönderilen niteliksiz parçalar veya kemik yığınları, paylaşmanın özündeki o ruha ve insan onuruna vurulan bir darbe gibi karşımızda duruyor.
Hakiki paylaşım kendi sofrana layık gördüğünü karşı tarafa da sunmaktır.
"Sevdiğiniz şeylerden infak etmedikçe gerçek iyiliğe eremezsiniz" düsturu, bize paylaşırken gösterilecek kalitenin aslında kendi vicdanımızın bir ölçütü olduğunu hatırlatıyor.
Birine "kurtulmak" istercesine verilen, özensiz hazırlanmış bir paket; yardımlaşma değil, bir incitme biçiminden başka bir şey değil!
Gerçek paylaşım sadece bir maddeyi elden çıkarmak değil; karşıdakinin izzetini korumak, ona kendi evimizdeki bir misafir gibi kıymet vermek ve o paylaşımın içine samimiyetimizi katmaktır.
Unutulmamalıdır ki kurban, sadece bir et dağıtımı değil, bir gönül kazanma sanatıdır.
Paylaşmanın güzelliği verdiğimizin miktarında değil onu uzatırken gösterdiğimiz nezaketin derinliğindedir.
Başta Gazze'deki Müslüman kardeşlerimiz olmak üzere bütün zulüm altındaki Müslümanlara tez vakitte huzurlu güvenli ve mutlu bayramlar diliyorum.
Kurban Bayramımız Mübarek Olsun.
