Yaşamak dediğimiz ağrılar...
Giriş Tarihi:
Otuzlarında bir anne...
Çantasındaki ilaçları gösteriyor, hastalıklarını sayıyor, sonra omuzlarını silkip "Bir de doktorları ağrılarıma inandırsam" diyor gülümseyerek...
"Sanki hasta hissetmeye bayılıyorum" diye ekliyor; "hasta olmak, işten güçten kaytarmamı sağlamıyor ki..."
Ağrılarından söz ediyor: "Eskiden hasta oluyor, bir biçimde iyileşiyordum, şimdi gelip geçen hastalıkların yerini gelip kalan ağrılar aldı."
Yanındaki ilaç torbasını gösteriyor; "Bütün arkadaşlarım benim gibi" diyor.
Sonra bir filozof keskinliğiyle neşteri vuruyor: "Bilimsel ilerleme dedikleri elimize tutuşturdukları ilaçlar..."
Neden?
Çünkü modern insanın en havalı ama palavra yanı burası...
Tıp hızla gelişiyor ve aynı hızla insanlar da hastalanıp duruyor...
Düşünün...
Dünya Sağlık Örgütü kriterlerine göre "sağlıklı insan" hani neredeyse olmayan biri; soyut bir tanım, hepsi o kadar! Sağlıktan çok konuşuyoruz ama ağrılardan, acılardan konuşmaktan kaçınıyoruz...
ABD'nin nüfusu 349 milyon...
Fakat işe bakın ki, resmi kayıtlar yaklaşık 100 milyon Amerikalının kronik ağrı sorunuyla mücadele ettiğini gösteriyor...
Bizde de durum fena...
Nüfusun yüzde 60'ının kalıcı ağrılarla baş etmeye çalıştığını söyleyen kurumlar var ve kadınların hâli bu bakımdan fena...
Anlaşılan...
Sosyal medyadaki "Şunu yaptım, mucize gibi bir şey, ağrılarım yok oldu" patırtısının somut hayatta pek karşılığı yok...
Mutlu olabileceğin şeyleri de yapmaktan kaçınıyorsun...
Ve asıl önemlisi çalışma hayatıyla aran bozuluyor, hatta kopuyor...
Ağrıyı ne çeken seviyor ne de çevresindekiler...
Kim seviyor?
Sağlık endüstrisi elbette...
Ağrı kesici ilaçlar dünyanın her yerinde yok satıyor...
Ve şunu da not etmeden geçemem...
Ağrı sınıfsal, sosyal bir şey aynı zamanda...
Dünyanın her yerinde düşük gelirli kesimler daha çok kronik ağrı çekiyor.
Çantasındaki ilaçları gösteriyor, hastalıklarını sayıyor, sonra omuzlarını silkip "Bir de doktorları ağrılarıma inandırsam" diyor gülümseyerek...
"Sanki hasta hissetmeye bayılıyorum" diye ekliyor; "hasta olmak, işten güçten kaytarmamı sağlamıyor ki..."
***
60'lı yaşlarda bir emekli...Ağrılarından söz ediyor: "Eskiden hasta oluyor, bir biçimde iyileşiyordum, şimdi gelip geçen hastalıkların yerini gelip kalan ağrılar aldı."
Yanındaki ilaç torbasını gösteriyor; "Bütün arkadaşlarım benim gibi" diyor.
Sonra bir filozof keskinliğiyle neşteri vuruyor: "Bilimsel ilerleme dedikleri elimize tutuşturdukları ilaçlar..."
***
Son zamanlarda sağlık meselelerini çok yazmaya başladım, değil mi?Neden?
Çünkü modern insanın en havalı ama palavra yanı burası...
Tıp hızla gelişiyor ve aynı hızla insanlar da hastalanıp duruyor...
Düşünün...
Dünya Sağlık Örgütü kriterlerine göre "sağlıklı insan" hani neredeyse olmayan biri; soyut bir tanım, hepsi o kadar!
***
ABD'nin nüfusu 349 milyon...
Fakat işe bakın ki, resmi kayıtlar yaklaşık 100 milyon Amerikalının kronik ağrı sorunuyla mücadele ettiğini gösteriyor...
Bizde de durum fena...
Nüfusun yüzde 60'ının kalıcı ağrılarla baş etmeye çalıştığını söyleyen kurumlar var ve kadınların hâli bu bakımdan fena...
Anlaşılan...
Sosyal medyadaki "Şunu yaptım, mucize gibi bir şey, ağrılarım yok oldu" patırtısının somut hayatta pek karşılığı yok...
***
Ağrının temel sorunu şu...Mutlu olabileceğin şeyleri de yapmaktan kaçınıyorsun...
Ve asıl önemlisi çalışma hayatıyla aran bozuluyor, hatta kopuyor...
Ağrıyı ne çeken seviyor ne de çevresindekiler...
Kim seviyor?
Sağlık endüstrisi elbette...
Ağrı kesici ilaçlar dünyanın her yerinde yok satıyor...
Ve şunu da not etmeden geçemem...
Ağrı sınıfsal, sosyal bir şey aynı zamanda...
Dünyanın her yerinde düşük gelirli kesimler daha çok kronik ağrı çekiyor.
***
Peki benim yaptığım nedir?
Şu...
Sağlık meselelerinin şık hekimlerin ağzında akide şekeri yuvarlar gibi konuşmasından ibaret olmadığını okurlarıma anlatmaya çalışıyorum...
***
NOT DEFTERİ
Grip olduğumuzu söylemek, şehir yaşamının ortak şartını dile getirmekten başka bir şey değil... Turp gibi olduğumuz zamanlarda bile gribiz. (GEOFF DYER / Bir Hışımla)
