Bayram ziyaretlerinde ‘insan’ olmak!
Bayram geçti gitti ama hepimizde izleri kaldı...
Gelişi ve gidişi eziyetli ama buluşması güzel akrabalıklar...
İçli ve sevinçli tanışıklıklar...
Kişiye özel mesajlaşmalar ve telefonlaşmalar...
Ve yalan yok, bazen mecburen,mecburiyetten sohbetler...
Bazen de hatıraların doldurmakta zorlandığı bir boşluk duygusu...
Ama ille de çocuklar...
Çocuklar olmadan bayram,bayram olmuyor...
***
Peki ya ergenlik ve liseçağı çocukları?..Hepimiz biliriz ki, iyi bir harçlıktan başka hiçbir şey bu yaş grubunun içindeki sıkıntıyı bastıramaz...
Derken akrabalarıncan sıkan soruları ve tırmalayıcımerakları sahne alır...
Dersler nasıl?
Notların iyi mi?
Mezun olunca ne yapmayı düşünüyorsun?
Gelecek planın var mı?
Hele yetişkinler arasında, "Bizimoğlan zort başarısı elde etti, sizinkine yaptı" sohbetleri vardır ki, bayramın ruhunu karartmaya birebirdirler...
Her bayram...
Herhalde bu tatsız alışkanlık artık terk edilmiştir diye hayal kurarım...
Sonra görürüm ki, aynı tas aynı hamam devam ediyoruz.
***
Eğitimci ve yazar Salih Uyan, bu bayram öncesi gençlere "Bırakın akrabalar ne soracaklarsa sorsunlar, hemen travmalarınız tetiklenmesin" tavsiyesinde bulunmuştu...
Ama okurlarından öyle yakınmalar gelmiş ki, ağzı açık kalmış...
"Meğer kanayan yarayı ellemişim...
Bayram ziyaretleri gladyatörarenası gibiymiş" diyor Uyan:
"Çocuğu sınav kazananlar, kazanamayanları aşağılıyor, çalışan işsizi, yüksek maaşlı düşük maaşlıyı hırpalıyor." Sorarsan...
Bayram ziyareti...
Kabul etmeliyiz ki...
Yılda anca birkaç kez görebildiği akrabalarının çocuklarına saran, birbirini küçük düşürmek için fırsat kollayan insanların sayısı hiç de az değil...
"Yetişkinlerin" diyecektim de...
Ruhen yetişkin, olguninsan öyle az ki...
***
Diyorum ki...
Kurban Bayramı gelmeden kendimizi toparlayalım...
Şu dünyanın hâline bakıp kendi boş böbürlenmelerimize son veremiyorsak...
Hele bu düşüklüğün acısını ortaokulve liseli çocukların kalbinikırarak çıkartacağımızı sanıyorsak...
Yazıklar olsun!
***
NOT DEFTERİ
Çocuklar okula gidiyor dönüyor, gidiyor dönüyor. Bu durumdan bir şikâyetleri yok, sanki kendilerine açıklama yapılacağı söylenmiş de sabırla açıklamayı bekliyormuş gibiler. (RACHEL CUSK / Son Akşam Yemeği)
