Kış
Giriş Tarihi:
Birkaç yıl önceydi...
Her sabah perdeleri açıp dışarıya bakarken "Artık kışlarısevmeliyim" demeye başlamıştım...
Güneşe âşık bir adam için zordu ama benim hayatımın da kış mevsimigelmişti zaten, alışmalıydım.
Üstelik İstanbul'un sağlam kışlara ihtiyacı vardı; yağışlar yetersizdi, fazla yağmur yağsın, kar gelsin diye dua ediyorduk...
Bu sosyal trende katıldım.
Az çok sevdim de kışı...
Aralık ve ocak aylarında zihnimiteslim alıp beni yoran yaznostaljilerini bile bırakmıştım...
***
Derken...Şimdi "dünyanın kışı"na gelip dayandık!
Alıştığımız şiddet, sömürü,yalan ve arzu düzeni (nasılalışmışız ki, bu başlı başına ayıp!) debozulup baştan kurulacak gibi amaöncesi çok patırtı olacak.
Belki bu hissediş yüzündendir, üç dört gündür mevsime bozuğum, kışla aramız yeniden açılıyor.
Ama bunlardan size ne!
Pazar günü mırıldanmalarıdeyip geçseniz daha iyi belki...
***
Karne günü ya...
Çocuklar kamera karşısına geçip poz verdiler...
Artık sadece fotoğraf kareleri yetmiyor, video çekilmeden olmuyor.
Önde kızlar var...
Cicili bicili elbiseler üzerlerinde; karne değil bayram hediyesi alacak gibiler...
Eller kalp yapıyor...
Dişler gösterilerek gülünüyor, çığlıklar atılıyor.
Arkalarındaki sırada oğlanlarvar; bir ikisi fazla dışa dönük,zafer işaretleri yapıyorlar, geleceğinşiddet dünyasına hazırlık gibi...
Diğerleri içine kapalı, çok düşünceli, dudaklarındaki muzip çizgiler sıkıntılarını saklayamıyor.
En arka sıra yaşından daha büyüklere ayrılmış gibi...
O sırada da kızlar çoğunlukta...
Gelecek dünyaya bakıpdüşüncelere dalmışlar...
***
Bugün pazar ya...Yine evlerden söz etmeyi sürdürecektim.
Ev sandığımız ve her gün trafikte kaybedilmiş saatlerden sonra sığınmaya koştuğumuz şık beton kutulardan...
Şehri turistik mahalleye çeviripcanavar gibi etrafa yayılankentten söz edecektim...
Vazgeçtim.
Bir yol seçildi mi geri dönülmüyor çünkü...
Sonra istediğin kadar şikâyet et, fark etmiyor.
Ama bu itirazlarımızın anlamı olmalı yine de...
***
Çocuk yaştaki birileri yine "yanbaktın" kavgası çıkarmış...Gül yüzlü bir çocuk kalbindenbıçaklanmış, hayatını kaybetmiş.
İnsanın eli hiçbir şey yazmaya gitmiyor, kahroluyor.
Burada kesiyorum...
