Ruhlarını da kazandılar!

Fenerbahçe mecburiyetten, Nottingham 3-0'ın rehavetinde, bir hafta öncesinin farklı kadroları ve planları ile sahadaydı.
Tek orijinal stoperinin Dereağzı kokan Yiğit Efe olması, Tedesco'yu üçlü savunmaya, Guendouzi-Mert Müldür üçlemesine götürdü. Nene'yi sağ bek, Oğuz'u merkez orta saha yapıp, Kante ve İsmail ile de göbeği kapattı. Kerem, Cherif'in yanında- arkasında ikinci forvetti. Diziliş ilk defa beraberdi, ilk defa bu sistemi oynuyordu. Alıştılar, birbirlerine güvendiler ve rakiplerini bireysel performanslara mecbur bıraktılar. Hutchinson. Yiğit Efe'yi epeyi salladı, Nene yardımıyla kendini toparladı. İsmail her yangının peşine düştü ve Kante geldiğinden beri ilk kez takımın gerçek parçası gibi gözüktü. Kerem'in golü çok değerli. Sakatlığı olmasa Talisca oynayacaktı ve Cherif'in Kerem'e attığı pası, o; kaleye şutlayacaktı. Ya da Oğuz'un pasında Kerem'in kötü şutu Talisca ya da Asensio'ya gelse, devre 2-0 ile başlayabilecekti.
Hepimiz mücadele eden, vazgeçmeyen Fenerbahçe istiyorduk, sahadaki çocuklar bunu bize verdiler. Kerem'in penaltısı iki farkı getirince Tedesco'nun "mucizeyi arayacağız" cümlesi geldi aklımıza. 60'ta Asensio hamlesi ile riskleri de üstlendiler. "Aman fark yemeyelim" maçından, "Hadi çocuklar yaparsınız" kısmına geçildi. Yine de şans anı Nottingham golünü getirdi. Çok sevindi İngilizler. Yunanlı Başkan, Portekizli Hoca da. Her Fenerbahçeli oyundan da, takımından gurur duydu. Turu kaybettiler ama ruhlarını kazandılar.