GÜRCAN BİLGİÇ

İlk yarı için söylenecek "iyi şeyler" konusunda en koyu Fenerbahçelinin bile lafı olamazdı. Boşa geçilmiş, koşulmuş bir bölüm izlettiler. "Farkı kapama" maçında, takım olarak o "mesajın" sahibi değillerdi. Mourinho da bu işin parçası… Lyon maçı aklındaydı muhtemelen, üçlü oynadı ama tek stoper Djiku ile… Enteresan. Tadic, Amrabat kulübede. Hadi onu anladık. Oğuz sağ tarafta, Kostic solda… Çok verimsiz. Öndeki iki kuleye top taşıyamıyorlar ve müthiş direniş gösteren Adana Demirspor var sahada. 30'dan sonra Fenerbahçeli oyuncular geriye oynamaya başladılar, Demirspor cesaret kazandı. Farklı galibiyet beklenen maçın "tutsağı" oldu Fenerbahçe.
İkinci yarının başında üst üste pozisyonların gelmesinde, değişikliklerin rolü büyüktü. Oğuz Aydın ters ayaklı sol bekti. Ortaları ile kuleleri devreye soktu. İrfan Can kaleye daha yakın oynamaya başladı. Çağlar'ın topu Djiku'ya göre daha isabetliakıllı kullanmasıyla, duvara çarpıp dönme hali de bitti. İki gol VAR'dan iptal edildi. İlkinde Danimarklı hakem "eyyam" yaptı, ikincisinde haklıydı. Ancak 0-0'ın gerilimi bu kararlarla arttı. 56'da Barasi'nin kırmızı kart görmesinin ardından Tadic'in sahaya ayak basması; ustalar geçidini Adana'ya getirdi. En-Nesyri'ye iki gol attırdı. Nesyri bununla yetinmedi, Dzeko'ya da asist yaptı. Son hamle Cenk tekmeye kafa uzatarak perdeyi kapadı. Santrforlar gecesiydi yani… Krizlerin ilk 45'inden sonra, şampiyonluğa oynayan takımın şovunu yaptığı, iptal edilen gollerine rağmen sahada "soğuk" kalarak disiplini bozmayan oyuncuların olduğu süreç de önümüzdeydi. "Acı çekmeden" kendilerine gelemiyorlar.