Yıllarca bahçesinde duruyordu! Sıradan taşın altından 2 bin yıllık tarih çıktı
New Orleans'ta bir çiftin bahçesinde yarı gömülü bulunan mermer levhanın, Roma İmparatorluğu'nda görev yapmış bir askere ait 1900 yıllık mezar taşı olduğu belirlendi. II. Dünya Savaşı'nda İtalya'daki bir müzeden kaybolan eser, FBI koordinasyonuyla 80 yıl sonra yeniden ait olduğu topraklara dönüyor.
ABD'nin New Orleans kentinde sıradan bir bahçe düzenlemesi beklenmedik bir keşfe dönüştü. Carrollton semtindeki tarihi bir evde yaşayan antropolog Daniella Santoro ile eşi Aaron Lopez, çalılıkların arasında yarı gömülü bir mermer levha buldu. Taş ilk bakışta dekoratif bir kopya gibiydi. Ancak üzerindeki Latince ifade her şeyi değiştirdi.
📜 LATİNCE İFADELER ŞÜPHE UYANDIRDI
Levhanın üst kısmında şu ibare yer alıyordu:
➔ "Dis Manibus"
➔Anlamı: "Ölülerin ruhlarına"
➔Roma mezar taşlarında yaygın bir ithaf
Bu ifade, Roma cenaze geleneğinde standart bir başlangıçtı. Genellikle mezar taşlarının en üstüne oyulurdu. Çift için bu, sıradan bir bahçe süsü olamayacak kadar güçlü bir işaretti.
🛡️ TAŞ KİME AİTTİ?
Uzman incelemesi sonucu yazıt çözüldü. Mezar taşı, Roma ordusunda görev yapan Trakyalı asker Sextus Congenius Verus adına dikilmişti. Yazıtta yer alan bilgiler şunlardı:
📌22 yıl askerlik hizmeti
📌42 yaşında ölüm
📌Mezarın varisleri: Atilius Carus ve Vettius Longinus
📌Tarih: Yaklaşık 1900 yıl öncesi
🏛️ KAYIP MÜZE KAYDI ORTAYA ÇIKTI
Araştırma derinleştikçe dikkat çekici bir ayrıntı daha ortaya çıktı. Mezar taşı, 20. yüzyılın başlarında İtalya'nın Civitavecchia kentindeki Ulusal Arkeoloji Müzesi koleksiyonunda kayıtlıydı. Müze, II. Dünya Savaşı sırasında Müttefik bombardımanında ağır hasar gördü. Pek çok eser kayboldu ya da yerinden edildi. Bu mezar taşı da kayıp listesine girmişti.
Müze kayıtlarındaki ölçüler ile Santoro ve Lopez'in bahçesinde bulunan taşın ölçüleri birebir örtüştü. Böylece kimliği kesinleşti.
🌍 SAVAŞIN GÖLGESİNDEN LOUİSİANA'YA
Taşın ABD'ye nasıl ulaştığı ise ayrı bir hikye. Evin eski sahibi Erin Scott O'Brien'a göre levha, II. Dünya Savaşı sırasında İtalya'da görev yapan büyükbabası Charles Paddock Jr.'ın evinde sergileniyordu. Paddock'un 1980'lerdeki ölümünün ardından taş ailede kaldı. O'Brien, 2000'lerin başında eve taşındığında annesi levhayı ona verdi.
O'Brien, taşı uzun yıllar bir sanat eseri sandığını söyledi. Bahçeye bir ağaç dikerken, "Yeni evimizin başlangıcı olsun" diyerek levhayı toprağa yerleştirdiklerini anlattı. 2000 yıllık bir kalıntı olduğunu bilmiyordu.