Kediler ve psikolojik etkiler: Şizofreni riskini artırabilir mi?
Yeni bir derlemede, evde kedi beslemenin şizofreniyle ilişkili bazı durumların görülme olasılığını artırabileceği iddia edildi. Avustralya'daki Queensland Ruh Sağlığı Araştırma Merkezi'nden psikiyatrist John McGrath ve ekibinin yaptığı çalışma, son yıllarda tartışma yaratan bu başlığa yeniden dikkat çekti.
Ekip, son 44 yılda 11 ülkede yayımlanmış 17 araştırmayı inceleyerek genel tabloyu değerlendirmeye çalıştı. Bu çalışmaların toplu analizinde, "kedi sahipliği ile şizofreniyle ilişkili bozukluklar arasında pozitif bir ilişki olabileceği" belirtildi.
Ancak araştırmacılar, mevcut literatürün kalitesinin oldukça değişken olduğunu, sonuçların da birbiriyle tam uyumlu olmadığını vurguluyor.
TOKSOPLAZMA GONDİİ ŞÜPHESİ YILLAR ÖNCE ORTAYA ATILMIŞTI
Kedi-sindirim bağlantısı ilk olarak 1995'te ortaya atılmış, Toxoplasma gondii adlı parazitin bu ihtimalin temel kaynağı olabileceği öne sürülmüştü. Söz konusu parazit, kedilerin dışkısıyla temas yoluyla da insana geçebiliyor.
T. gondii'nin sinir sistemi üzerinde etkili olabildiği, bazı kişilik değişimlerine ve psikiyatrik belirtilere eşlik edebildiği yönünde bulgular bulunuyor. Ancak bu ilişkinin yönü, şiddeti ya da bir kediden insana geçişin gerçekten belirleyici olup olmadığı konusunda bilim dünyasında ortak bir görüş yok.
ÇOCUKLUK DÖNEMİNDE KEDİ İLE BÜYÜMENİN ETKİSİ NETLEŞMİŞ DEĞİL
İncelenen çalışmaların bir bölümü, çocukken kediyle büyümenin ileride şizofreni gelişme ihtimalini artırabileceğini öne sürüyor. Fakat aynı konuda tam tersi sonuçlar veren araştırmalar da mevcut.
Örneğin bazı makalelerde belirli yaş aralıklarında kedi sahipliğinin daha güçlü bir bağlantı gösterdiği bildirildi; bazıları ise çocukluk döneminde böyle bir ilişkinin bulunmadığını savundu. Bu tutarsızlık, "kritik maruziyet dönemi" iddiasını belirsiz kılıyor.
