Sovyet Rusyası'nın Ukrayna'ya ölüm cezası: Holodomor

A HABER - 1933 yılında tüm dünya gözlerini Nazi Almanyasına ve zulümlerine çevirmişti. Yahudi soykırımının etkileri hızla yayılırken, dünyanın bir başka bölgesinde daha büyük bir soykırım yaşanıyordu.

Sovyet Rusyası Ukrayna'yı ölümle cezalandırmış, tam 8 milyon insanı suni kıtlıkla ölüme götürmüştü.

Bilinen adı ile Holodomor. Yani Ukraynaca "açlıktan öldürme" yakın tarihin en karanlık kalmış en büyük insan kıyımlarından biri.

Bundan 84 yıl önce Stalin, komünist Sovyet Rusyasının politikalarına isyan eden Ukraynalılar, diktatör Stalin yönetimi tarafından en ağır şekilde cezalandırıldı. Ukrayna nüfusunun neredeyse dörtte biri hayatını kaybetti.

Dönemin tarım uygulamalarını kabul etmeyen Ukrayna köylüsü, tarım üretimini durdurmuştu.

Çiftçilerin isyanına karşılık Stalin, halkın durumunu anlamak ve kalıcı bir çözüm üretmek yerine "çiftçileri cezalandırmayı seçti".

Ellerindeki tahıl, tohum ve tüm zirai ilaçlar ile zirai üretim malzemelerine el konuldu.

Hatta yemek yapmak için kullanabilecekleri her şeye el konuldu, yiyeceklerin satışı yasaklandı.

Yemek bulabilmek için başka yerlere gitmek istediklerinde ise bölgeden çıkmaları engellendi. Bölgede suni bir kıtlık yaratıldı.

1932-1933 yılları arasında Ukrayna'da her gün insanlar açlıktan ölüyordu.

Hayatta kalmayı başaranların aktardıklarına göre, bölgede ölüm sessizliği hâkimdi. Kimse konuşmak istemiyordu:

MARIA LYSENKO

1932'de kıtlık başladı. Bunun suni bir kıtlık olduğu barizdi. Çünkü 1932'de çok iyi hasat elde etmiştik. Çok fazla tahılımız vardı. Kış başlayınca tren istasyonunda duran tahıllar yağmura ve kara maruz kaldı. Kıtlık başladıktan sonra tahıllardan almaya çalışanlar vuruluyordu.

OLEKSİY OHİENKO

Sadece yedi yaşındaydım. Benim yaşadıklarımı kimsenin yaşamasını istemem. Daha fazla o sözleri duymak istemiyorum. "Öleceğimi biliyorum ama aç ölmek istemiyorum." Bu sözler burada. Onları hatırlamama gerek yok. Onlar burada gömülü. (kalbini gösteriyor) Bunlar benim kız kardeşimin sözleri. Onun elini tutardım, birlikte yürür ve aç kalmamak için çimen yerdik.

KATERYNA SHONERBAN

Çok fazla kişi öldü. Korkunçtu. Kıtlık başladığında kilise açıktı. Kilise çanlarının biri öldüğünde çaldığını hatırlıyorum. Çocuklarla çanın kaç kere çaldığını her gün sayardık. Günde yedi kişi ölürdü. İnsanlar daha çok ölmeye başlayınca kilisenin çan çalmasını yasakladılar. Çok fazla ölüm yaşandı. Üstelik kimse onları dini inançlarına uygun bir şekilde gömmüyordu.

MARIA KACHMAR

Her şey elimizden alınıyordu. Evimizin pencerelerini, kapılarımızı kırıyorlardı. Evde uyumamıza engel olmak için yataklarımızı bile alıyorlardı. Biz de dışarıda uyuyorduk. Bir gün annem yemek bulabilmek için yanımızdan ayrıldı ve bir daha hiç geri dönmedi.

Öte yandan Stalin, medyaya uyguladığı sansürle tüm dünyanın bu katliamı görmesini engelliyordu.

Batı ülkeleri ve ABD, Stalin'in Ukrayna'da uyguladığı "açlıktan öldürme" politikasını duyunca harekete geçti.

Fakat Sovyet Rusyası tıpkı bugün Suriye'de yapılanlar gibi yollanan yardımların bölgeye ulaşmasına engel oldu.

Katliamın dünyada yankı uyandırmaya başlamasının ardından Stalin, Ukrayna'ya gazetecilerin girmesini yasakladı.

Sovyet Rusyası bölgede bir katliam yapıldığını reddetti, bunun ülkelerine yönelik bir propaganda olduğu açıklandı.

Oysa Ukrayna'da her gün 25,000 insan açlıktan ölüyordu. Yılsonunda ise ölen Ukraynalı sayısı 8 milyonu aşmıştı.

Rusya Fedarasyonu, "Holodomor"u hiçbir zaman soykırım olarak tanımadı.

Bugün aralarında Amerika Birleşik Devletleri'nin de bulunduğu 26 ülke ve Avrupa Birliği, "Holodomor"u soykırım olarak kabul ediyor.

Aradan 84 yıl sonra dünya benzer bir soykırıma tanıklık ediyor. Zulmün aktörü ise yine Rusya…

Moskova yönetimi bu sefer suni bir savaşın başrol oyuncusu. Akdeniz'de kendisine ilhak edilecek ülke arayan Moskova, iç savaşın sürdüğü Suriye'deki durumdan istifade ediyor.

Suriye'de yüz binlerce masum insan, Putin ve Esad'ın politikaları yüzünden hayatını kaybediyor.

Hastaneler, okullar bombalanıyor...

Kendi yurtlarında yaşayamaz hale gelen masum siviller, yeni umutlarla tehlikeli yolculuklara sürükleniyor.

Madaya, Humus, Hama ve Yermuk'ta açlıktan ölümler yaşanırken yardım konvoylarının ulaştırılmasına engel olunuyor.

Rusya 84 yıl sonra etnik soykırımı başka bir şekilde uyguluyor.

Masum siviller ise Rusya'nın acımasız politikalarının kurbanı olmaya devam ediyor.