“Küçükken ben çapkındım Bensu ise şişkoydu”
Oyuncu kardeşler Hande ve Bensu Soral, samimi açıklamalar yaptı. Hande Soral kardeşinin küçükken şişko olduğunu, Bensu Soral ise ablasının küçükken bile sevgilisi olan bir çapkın olduğunu itiraf etti.
Oyuncu kardeşler Hande ve Bensu Soral, samimi açıklamalar yaptı. Hande Soral kardeşinin küçükken şişko olduğunu, Bensu Soral ise ablasının küçükken bile sevgilisi olan bir çapkın olduğunu itiraf etti.
Hayatta birçok ayrıcalığınız olabilir... İyi bir iş, iyi bir görünüm, iyi arkadaşlar, maddi imkanlar... Örnekleri çoğaltmak mümkün. Hepsine sahip olarak dünyaya gelecek kadar şanslı olmanız da sonradan sahip olacak kadar çalışkan/azimli olmanız da mümkün. Ama gerçek ayrıcalık bir kardeşiniz olmasıdır ve buna sahip olmak için tek ihtiyacınız olan şanstır. Hayatta hiç kimse onun kadar sizi anlamayacak, korumayacak, sevmeyecek ve koşulsuzca arkanızda durmayacaktır. Kardeşi olanların ortak hisleri paylaşarak, diğerlerinin ise imrenerek okumaya devam edeceği bir hikaye ile baş başa bırakıyoruz sizi... Hande ve Bensu Soral kardeşler, Based İstanbul Dergisi'ne konuştu. Şimdi söz, Hande Soral ve Bensu Soral'da...
AİLEMİZ ARKADAŞ GİBİYDİ
Aranızdaki bağı nasıl tarif edersiniz?
Bensu Soral: Eşi benzeri olmayan, hiç bozulmayacak türden bir şey. Kendimden çok Hande'yi düşünüyorum.
Hande Soral: Hem kardeşim, hem en yakın arkadaşım. Herkesin yaşadığı bir şey değil galiba bu...
Hep mi böyleydiniz yoksa zamanın bir dokunuşu oldu mu ilişkinize?
H.S.: Çocukken de böyleydik ama evet, zamanla aradaki yaş farkı iyice kapanıyor. Beraber yaşadığımız dönemde iyice yakınlaştık. İstanbul'da, ailemizden uzakta olmak birbirimize daha fazla tutunmayı gerektirdi.
B.S.: Altı yıl beraber yaşadık. Çok eğlenceliydi. Birlikte geçirdiğimiz en güzel zamanlardı...
Bu bağ kendiliğinden mi gelişti?
B.S.: Anne-babamız yaptı bunu. Onlar da birbirlerine ve bize çok bağlıdır. Aile içinde buna çok önem verilir. Babam hep; "En önemlisi ailedir. Biz varız, başka kimse yok. Birbirimize hep sarılmalıyız. Birbirimize asla sırtımızı dönmemeliyiz" der.
H.S.: Anne-babamız da bizimle hep arkadaş gibiydi. Arkadaş ortamında büyüdük bile denebilir. Her konuda fikrimizi alırlardı.