Bilim insanlarından çok net uyarı! Yeni felaket kapıda

Dev buzdağı hızla yaklaşıyor. Ekolojik sistemi bir felakete sürüklemesi beklenen çarpışma gerçekleşirse bakın Dünya'yı neler bekliyor?

İngiltere Hükümeti, Güney Atlantik'te üç yıldır sürüklenen ve İngiltere'ye ait Güney Georgia adasına çarpmak üzere olan dev buzdağına keşif ekibi gönderiyor.

3.900 kilometrekare büyüklüğündeki A68a adlı buzdağının, 3.528 kilometre yüzölçümü olan adaya 90 kilometre kadar yaklaştığı belirtiliyor. İngiliz Kraliyet Donanması, buzdağının bu ay içinde adaya çarpabileceğini söylüyor.

İngiliz Antarktik Araştırma Kurumu'nda görevli inceleme ekibinin Ocak sonunda bölgede olması bekleniyor.

Ekibin uzaktan kumanda edilen iki sualtı planörü ve diğer cihazlarla örnek toplayarak buzdağının çevresine etkilerini inceleyeceği belirtiliyor.

PENGUENLERİN EN ÖNEMLİ ÜREME ALANI
Güney Georgia'da kışın daimi yerleşim yok. Yaz aylarında adada 30 kadar kişi ikamet ediyor. Ancak Güney Georgia, penguenler ve balıkçıllar için dünyanın en önemli üreme alanı.

Adada yedi milyon penguen dahil 30 milyon kadar kuş ve iki milyon fokun yaşadığı tahmin ediliyor.

200 metre derinliğe sahip olan buzdağının erimesiyle deniz suyu sıcaklığının değişeceği, çok büyük miktarlarda tatlı su açığa çıkacağı için planktonik organizmalardan balinaya bölgedeki tüm deniz canlılarının yaşamının olumsuz etkileneceği belirtiliyor.

Uzmanlar, buzdağının adaya çarptıktan sonra kara oturmasıyla bölgedeki besin zincirinin bozulacağını, bunun sonucu olarak penguen ve fokların ana besin kaynağı olan balık ve kril bulmasının güçleşeceğini söylüyor.

Temmuz 2017'de Larsen C Kıta Sahanlığı'ndan kopan A68a, yakın bir zamana kadar dünyanın en büyük buzdağıydı.

Zaman içinde kütlesinin önemli bir bölümünü kaybeden buzdağı, kıta sahanlığından koptuğunda Lüksemburg'un iki katı kadar bir yüzölçümüne (5.800 kilometre kare) sahipti.

Diğer yandan yüzeyinin yüzde 81'inin buzullarla kaplı olan Grönland, hiç şüphesiz küresel ısınmadan en çok etkilenen bölgelerin başında yer alıyor.

Özellikle de küresel ısınmanının çok daha agresif bir şekilde etkisini göstermeye başlamasıyla birlikte buzulların iyice inceldiği ortaya çıktı.

Yaklaşık 200 buzulun uydular aracılığıyla 40 yıldır toplanan verileri incelenerek bu kötü tabloya ulaşıldı.

Michalea King ve bilimsel araştırma ekibinin birlikte incelediği veriler ışığında Grönland'daki erimenin artık geri dönülemez bir noktaya geldiği belirtildi.

Bölgeye yağan karın, adanın sahip olduğu buz kütlesindeki erimeyi telafi edemeyeceğinin de altı çizildi.

İşin daha da kötüsü sıcaklık artışları dursa bile buzulların erimeye devam edecek olması...

Grönland'ın da erimesiyle birlikte 1000 yıllık bir sürecin ardından suyun 7 metre yükselebileceği ifade ediliyor.

Ada sürekli erimeye halinde. Bu erime, Dünya'yı kaplayan okyanuslardaki su seviyesini ise yıllık ortalama 1 mm kadar artırıyor.

Bilim insanları bu erimeyi bir örnekle açıklıyor: 2019 yılında Avrupa'yı vuran sıcak dalgasının etkileri, Grönland'da öyle sert hissedildi ki beş gün içinde adadaki buz tabakası 55 milyar ton su kaybetti. Korkunç...

Buz tabakasındaki erime, genel olarak erime sürecini de hızlandırıyor; çünkü buzulun üzerindeki su birikintileri güneş ışınlarını içine hapsediyor ve bu da erime sürecini hızlandırıyor.

Diğer yandan kutup ayılarıyla ilgili gelen son haberler yürekleri burkuyor. Küresel ısınmanın giderek artmasıyla birlikte avlanmakta zorlanan bu devasa canlılar, birer birer 'yamyama' dönüşüyor.

Küresel ısınmayla birlikte bugüne dek hiç duymadığımız pek çok sorun ortaya çıktı. Buzlar eriyor, okyanus suları yükseliyor, yer yer bazı adalar tamamen sular altında kalıyor, sel felaketleri artıyor, çekirge istilaları baş gösteriyor ve elbette pek çok hayvan türü yok olmanın eşiğine geliyor.

Avustralya'da geçen sene sonu başlayıp aylarca süren orman yangınları ise belki de küresel ısınmanın en acı faturalarından biri oldu. Ancak gerekli önlemlerin alınmaması nedeniyle hızla devam eden küresel ısınma, canlıların canını yakmaya devam ediyor.

Kutuplarda zorlu koşullarda yaşam mücadelesi veren kutup ayıları, sıcaklığın artması ve buzların erimesiyle birlikte daha zor avlanmaya başladı.

Genel olarak fok balıklarıyla beslenen ve ince buz tabakası üzerinde avını yakalayan kutup ayılarının bu buz tabakalarının erimesinin ardından günlerce yiyecek aradığı, bulamadığı ve zayıf düşüp ölmeye başladığı dikkat çekiyor.

Ancak işin daha da kötü yanı, kutup ayılarının kendi türlerini yemeye başlayacak kadar çaresiz bir durumda olması... Kimi kendi yavrularını yerken, kimi de diğer kutup ayılarından zayıf olanını yakalayıp öldürüyor ve bu şekilde hayatta kalmaya çalışıyor.

Yiyecek bulamadığı için şehirlere inen ayıların sayısında da ciddi bir artış gözlemlenirken, ayıların eskisi gibi avlanıp kendilerini doyurabilme ihtimali hayli azalmış durumda.

BİLİM İNSANLARI ŞAŞKIN! 7,5 MİLYAR YILLIK YILDIZ TOZU...

ABD ve İsviçre'den bir grup bilim insanı, Avustralya'ya 1969 yılında düşen Murchison meteorunun bir bölümünde yer alan güneş öncesi parçacıkları inceledi ve elde ettikleri sonuçları akademik bir makale olarak yayınladı.

Makalenin başyazarı Chicago Üniversitesi'nden Doç. Dr. Philipp Heck, inceledikleri parçacıkları "yıldızlardan gelen katı numuneler ve gerçek yıldız tozu" olarak nitelendirdi.

En eski toz parçacıkları, Güneş Sistemi ortaya çıkmadan çok önce yıldızlarda oluştu. Yıldızlar öldüğünde, onu oluşturan parçacıklar da patlamayla uzay boşluğuna yayıldı.

"Güneş öncesi parçacık" olarak nitelendirilen bu tozlar, yeni yıldız, gezegen, uydu ve göktaşlarının oluşumunun bir parçası haline geldi.

Makaleye imza atan bir diğer bilim insanı Jennika Greer, yaptıkları çalışmaya göktaşının üzerindeki parçaları toza çevirerek başladıklarını söyledi.

Greer, "Tüm parçalar ayrıştırıldıktan sonra ortaya sert yapısı olan, macuna benzer bir şey çıktı. Çürümüş fıstık ezmesi gibi kokuyordu" dedi.

Bilim insanları daha sonra bu macunumsu maddeyi asitte eritti ve geriye sadece yıldız tozu kaldı.

Doç. Dr. Heck yaptıkları işlemi "iğneyi bulmak için samanlığı yakmak" olarak tanımladı.

Bilim insanları, buldukları yıldız tozunun yaşını tespit etmek için uzay boşluğunda ne kadar uzun süre kozmik ışınlara maruz kaldığını incelemeye başladı.

Kozmik ışınlar, başka maddelerle de çarpışarak yeni elementler oluşturabiliyor. Ne kadar uzun süre bu etkiye maruz kalırlarsa, o kadar çok yeni elementler ortaya çıkıyor.

Böylece, bilim insanları buldukları yıldız tozunun üzerindeki elementleri inceleyerek, yaşının 7,5 milyar yıl olduğunu tespit etti.

Bugüne kadar bulunan bu tarz parçacıkların yaşı genellikle 4,6 ile 4,9 milyar yıl aralığında çıkıyordu. Güneş, 4,6 milyar; Yerküre de 4,5 milyar yıl önce oluştu.

DÜNYA'YI BEKLEYEN KAÇINILMAZ TEHLİKE!

Su seviyesi yükseliyor, yeni kıtalar oluşuyor. İşte Dünya'yı ve tüm evreni bekleyen korkunç son...

10 bin yıl sonra

Küresel ısınmanın yansıması olarak deniz seviyesi 3 ila 4 metre yükselecek. Yine bazı bilim adamlarına göre Dünya üzerinde yaşayan hiç insan kalmayacak!

13 bin yıl sonra

Dünya'nın eksenel eğimi tersine çevrilecek ve bu da Dünya yörüngesinin zıt taraflarında yaz ve kışın meydana gelmesine neden olacak.

15 bin yıl sonra

Sahra Çölü değişen mevsimlerle birlikte tropik bir iklime sahip olacak; dünyanın en büyük çölü yok olacak!

20 bin yıl sonra

1986 Çernobil felaketi sonrası terk edilen Ukrayna ve Beyaz Rusya'nın Çernobil Bölgesi, insan yaşamı için güvenli hale geliyor. Evet bu felaketin geride kalması için 20 bin yıl gerekiyormuş!

36 bin yıl sonra

Küçük kırmızı cüce gezegen Ross 248, 3024 ışık yılı içinde Güneş'e en yakın yıldız olacak.