Onlar isimsiz KAHRAMANLAR! İşte yüzyılın deprem felaketinin isimsiz kahramanları | Türkiye'nin yaşayan vicdanı...

Gözyaşını tutmak kolay değildi. Çünkü omuzlarında yaşamla ölüm arasında çizgi olmanın ağırlığı vardı.

Binlerce enkazın güneşi bir nefesi daha hayata bağlamanın umudu onlar.

AFAD, UMKE, AKUT, KIZILAY ve daha nicesi....

Tüm kurtarma ekiplerinin yolu da, inancı da, azmi de bir....

Söylemesi dile kolay derler ama bu kez söylemesi bile kolay değildi.

Sayı deyip geçmek kolay mı? Her sayı bir candı.

Kelimelerse yüreğe ağır geldi.

İşte AFAD ekiplerinin mücadelesi o acı tablosuna bir isim daha eklenmesin diyeydi.

Bazen bir çocuğun umudu oldular.

Bazen de küçük depremzedelerin morali.

Tüm çabaları büyük yıkımın küçük savaşçılarını sağ salim kurtarmak içindi.

Yaşama uzanan elin sevinciydi onlar.

Gecenin saat ikisi, sabahın beşi ya da akşamın son saatleri... Ne fark ederdi ki.?

Ama istirahat etmedi. Bir saat bile uyumadı o gün.

Yaralı gözüne pansuman yapıp yine enkaza koştu.

İyiki de koştu.

Enkaz altındaki depremzedeye "çıkınca sana sarılacağım" diyerek moral oldu.

Ve birkaç saat sonra sözünü tutmanın mutluğunu sadece o değil, tüm Türkiye yaşadı.

Kurtarma ekiplerinin kalbinde tek bir istek vardı.