Madagaskar'da ilginç mezar geleneği

Madagaskar'ın başkenti Antananarivo'nun 50km uzaklığında bulunan Ambohitseheno kentindeki Nanjakana Morarano köyünde mezardan çıkarma geleneği sürdürülüyor.

Ölümle yaşam arasında bağ kurduklarına inandıkları için ölüleri mezardan çıkarma geleneğini sürdüren köylüler, kendilerinin bu şekilde babalarının adını taşımaya hak kazandıklarına inanıyorlar.

Mezardan çıkartma etkinliğine katılan köylüler, ölen ailelerini onurlandırmak amacıyla katılımcılara kurbanlık et ve pilav dağıtıyorlar.

3 gün süren gelenekte, ilk gün köydeki bütün halk yemeğe davet ediliyor,

2. gün ''Hira Gasy'' adı verilen geleneksel müzikler eşliğinde danslar yapılıyor,

3. gün ise ölüleri mezardan çıkartma işlemi başlıyor.

Mezardan çıkartılan ölüler, eski kefenlerinden çıkarılıp yeni kefenlere sarılıyor.

Eski kefenler çocukları olsun diye kısır kadınlara ya da şans getirdiğine inanan köylülere takdim ediliyor.

Yeni kefen giydirilen cenazeler, kuruması için bekletildikten sonra 7 kere mezarının etrafında döndürülerek danslar eşliğinde mezarlarına geri bırakılıyor.

Kenya'da çocukların sünneti için gerçekleştiren gelenek şaşırtıyor.

Kenya'nın batısında yer alan Bungoma'da Luhya kabilesi'na ait Bukusa halkının erkek üyelerinin her yılın Ağustos ayında yaptıkları bir gelenek var.

16 yaşından küçük bütün erkekler sünnetten hemen önce buz gibi soğuk nehre girmektedir. Merasimde yapılan bütün sünnetlerde uyuşturma babında herhangi iğne veya alkol kullanılmamaktadır.

Gece töreninden önce ailenin bir erkek üyesi bir inek kesmeli ve bu ineğin etinden elbise gibi sünnet edilecek olan erkeğin üst tarafına giydirilir.

Ardından buz gibi suya birkaç dakika girdikten sonra sünnet işlemine başlanır.

BÖYLE GELENEK GÖRÜLMEDİ

Bölgede yaşayanlar her 3 yılda bir ölülerine olan saygılarını göstermek ve onları onurlandırmak için mezarları açıyorlar.

Açılan mezarlardan çıkarılan ölülerin üzerlerindeki giysiler temizleniyor, gerekirse yenileri giydiriliyor.

Aile üyeleri, ölmüş akrabalarının mezarlarını tek tek açıp cesetleri dışarı çıkarıyorlar.

Sonrasında da ölülerini yeni giysileri ile birlikte kasabanın etrafında gezdiriyorlar.

Yerel halk, öleli yüzyıllar olsa bile aile üyelerinin hala kendileriyle birlikte olduğuna inanıyor.

İnanışa göre ölen kişinin ruhu bir gün mutlaka o kişinin bedenine geri dönecek.

Alkol ya da iğne kullanmıyorlar.

Amerika'da Miriam Marie adlı kadının vasiyetini görenler şaşkına döndü.

Öldükten sonra arkasından ağlanmasını istenmeyen Marie, cenazesinin bir parti ortamında ziyaret edilmesini istedi.

Kadın bu isteği ise dünya gündemine oturdu.

Ölümden sonra ilk kare

19. yüzyılda fotoğraf çektirmek oldukça lükstü. Ancak yakınlarını kaybeden insanlar ilginç bir geleneği sürdürerek cansız bedenlerle fotoğraf çekiliyorlardı

Post mortem fotoğrafları ise ölen kişiyle son bir anı olması için çekilen fotoğraftır

19. yüzyılda fotoğraf çektirmek oldukça lükstü

Ancak yakınlarını kaybeden insanlar ilginç bir geleneği sürdürerek...

Cansız bedenlerle fotoğraf çekiliyorlardı

Üstüne üstlük bu durum Avrupa ve Amerika'da oldukça yaygındı.

Konunun kaynağı 15. yüzyıla dayanıyordu.

O zamanlar ressamlar, ölen rahiplerin resimlerini çizerlerdi.

Şimdi geriye dönüp baktığımızda bu biraz çılgınca görülebilir.

Ama ölü kişinin yakınları ölünün resminin çizilmesindense…

Fotoğraf çektirmeyi tercih ederlerdi.

Özetle amaç ölen kişinin ardından son bir anı bırakmaktı.

Ölen kişilerin daha önce çektirdikleri herhangi bir fotoğrafı yoktu…

Aile bireyleri de hatıra kalması amacıyla ölülerini canlı gibi giydirir, süslerlerdi.