Dikkatinize sahip çıkın!
Hiç dikkatinizi çekti mi?
Bir sosyal medya platformuna birkaç gün ara verin.
Sonra geri dönün.
Daha uygulama tam açılmadan, tam da sizi yakalayacak bir içerik önünüze düşer.
Ya merak uyandırır.
Ya öfkelendirir.
Ya da "bir tane daha" dedirtir.
Ve siz fark etmeden kendinizi bir seri kaydırmanın içinde bulursunuz.
Bu tesadüf değil.
Platform neden bunu yapıyor?
Çünkü dikkatinize ihtiyacı var.
Ama meseleyi tersten okumak daha doğru!
Platformun varlığını sürdürebilmesi için dikkatinizi dağıtmak zorunda.
Odaklanma süresi uzarsa, tek bir içerikte derinleşirseniz,
1 dakikalık 100 videoyu kim izleyecek?
Algoritmanın hedefi sizi bilgilendirmek değil.
Sizi içeride tutmak.
Ne kadar çok kaydırırsanız, ne kadar çok mikro tepki verirseniz, o kadar çok veri üretirsiniz.
Ve veri, yeni içeriği daha isabetli hale getirir.
Döngü büyür.
Dağılan dikkat = Ekran başında artan süre
Platform sizi geri çağırırken sıradan bir gönderi göstermez.
En yüksek etkileşim potansiyeline sahip içeriği seçer.
Çünkü biliyor ki, Dikkat dağılırsa süre uzar.
Süre uzarsa gelir artar.
Odak, bu sistemin düşmanıdır.
Dağılmış zihin ise ideal kullanıcıdır.
Z Kuşağı ve Bilişsel Gerileme tartışması
İngiltere merkezli Daily Mail'de yer alan bir habere göre, Z kuşağı kayıtların tutulmaya başlandığı 1800'lerin sonlarından bu yana ebeveynlerinden daha düşük bilişsel performans gösteren ilk nesil olabilir.
Haberde görüşlerine yer verilen nörobilimci ve eski öğretmen Dr. Jared Cooney Horvath,
1997 ile 2010'ların başı arasında doğan kuşağın dijital teknolojilere yoğun maruziyet nedeniyle
- Dikkat
- Hafıza
- Okuma becerisi
- Matematik performansı
- Problem çözme kapasitesi alanlarında önceki nesillere kıyasla düşüş gösterdiğini savunuyor.
Horvath'a göre mesele "zeka kaybı" değil, bilişsel kasların yeterince kullanılmaması.
Sürekli bölünen dikkat, derin okumanın yerini alan yüzeysel tarama, uzun süreli hafızayı zayıflatan ekran akışı…
Bunlar bireysel bir zayıflık değil,
tasarlanmış bir dijital ekosistemin sonucu.
Asıl soru…
Dikkatimizi geri kazanmak istiyor muyuz?
Yoksa zihnimizin küçük parçalar halinde işgal edilmesine razı mıyız?
Bu çağın en büyük mücadelesi belki de zihinsel egemenlik.
Çünkü bir toplumun dikkati parçalandığında ise;
- Derinlik kaybolur
- Hafıza zayıflar
- Muhakeme gücü düşer
- Bağımsız düşünce aşınır
Sorun "Platform bizi neden içeri çekiyor?" değil,
Asıl soru "Biz neden her seferinde o ekrana dönüyoruz?"
Çünkü mesele yalnızca sosyal medya değil.
Mesele, zihinsel egemenlik.
Ve egemenlik artık sınırlarda değil, ekranın içinde kuruluyor.
